วันเกิดและวันชาติอเมริกา

 

 

สวัสดีวันชาติอเมริกาค่ะ หาฤกษ์หายามมาเขียนในวันดีซ๊ะด้วย ขอบคุณเพื่อนๆรุ่นน้องทุกคน (แบบว่ายังหาเพื่อนรุ่นพี่ไม่เจอ) ที่ยังยอมเป็นเพื่อนกันเสมอมา จากไดหน้าที่แล้ว ขอโอกาสแก้ข่าวเล็กน้อย เด็กผู้หญิงที่เห็นเป็นลูกครึ่งเมกันกะอิตาลี่ อายุ 3 เดือน เป็นลูกของหลานชายบ๊อบ เราไปเยี่ยมเค้าที่แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี่ ติดค้างเรื่องการเดินทางทริปเที่ยวซานฟรานฯไว้ก่อนแล้วจะมาเขียนเล่าที่หลัง
เอาเรื่องราวปัจจุบันก่อน เมื่อวานเป็นวันที่ 4 กค. เป็นวันชาติอเมริกา ส่วนประวัติหรือเรื่องราวความเป็นมา ไม่รู้ค่ะและยังไม่ได้ศึกษา ตอบแบบไม่อายเลยเน๊าะ  เอาไว้ศึกษาตอนถึงวันใกล้สอบเอาสัญชาติเมกันก่อน ซึ่งก็อีกนาน เพิ่งถือกรีนกราดมาได้หนึ่งปีเอง ต้องรออีกเกือบสองปีถึงจะมีสิทธิ์สอบ ระดับมันสมองอย่างเราคงตกได้ไม่ยาก อุ๊ย...ไม่ใช่คงผ่านได้ไม่ยาก ให้กำลังใจตัวเองไว้ก่อน
เมื่อวานมีสองงานในงานเดียวกัน คือบ้านเพื่อนที่เป็นคนลาว (บ้านหลังที่เคยไปอาศัยอยู่ช่วงที่ไฟดับตอนโดนทอร์นาโดกระหน่ำเมื่อหน้าหนาวที่ผ่านมา) เค้าจัดงานวันเกิดลูกชายและงานวันชาติอเมริกาไปในตัว คราวนี้บ๊อบยังอยู่ในช่วงวันหยุด ก็เลยได้ไปกันทั้งครอบครัว เมื่อปีที่แล้วบ๊อบทำงานก็เลยไม่ได้ฉลองด้วยกัน   ลูกชายเค้าอายุเท่ากับเทอรี่ เป็นพี่เทอรี่นิดหน่อย เทอรี่เกิด 21 กค. เป็นเด็กลูกครึ่ง (แม่เป็นลาว พ่อเป็นลูกครึ่งแมกซิกันกะญี่ป่่น) งานนี้เป็นที่รวมความสนุกทั้งของเด็กๆและของพ่อแม่ เราค่อนข้างสบายหน่อยได้มีเวลาคุยกับเพื่อนเต็มที่ เพราะบ๊อบรับหน้าที่ดูแลเทอรี่ไปเต็มๆ  เจ้าภาพน่ารักทั้งครอบครัว ญาติเจ้าภาพเยอะมาก มีทั้งเดินทางมาจากรัฐใกล้เคียง คือ เคนตั๊กกี้ และ มีทั้งที่มาจากชิคาโก ดูแลแขกดีมากๆ คณะต้อนรับแขกมีทั้งญาติฝั่งพ่อและญาติฝั่งแม่ ประเภทเดินไปทางใหนก็จะได้ยินเสียงบอกว่า "ตามสบายนะครับ" ตลอดงาน จนงงว่า เอ๊ะ งานนี้มีแขกที่ไม่ใช่ญาติกี่คน แต่ส่วนมากก็เป็นกลุ่มเพื่อนคนไทยที่รู้จักคุ้นเคยกันเป็นอย่างดีอยู่แล้วทั้งนั้น  เราไม่รู้ว่ากลุ่มคนไทยที่อื่นเป็นอย่างไร แต่ที่ที่เราอยู่ค่อนข้างอบอุ่น แต่ยังไม่ถึงกับอุ่นจนร้อนนะค่ะ อุ่นกำลังพอดี ทุกคนน่ารัก มีน้ำใจ อาจจะเป็นที่ว่าทุกคนมีครอบครัวที่อบอุ่น เป็นแม่บ้านอยู่บ้าน ว่างงาน เราพยายามที่จะไม่คบคนทำงาน เพราะจะทำให้เห็นความแตกต่างในชีวิตได้อย่างชัดเจน ชีวิตกลุ่มแม่บ้านเราก็เรียบๆไม่ค่อยมีปัญหาอะไร ก็เลยอยู่กันได้อย่างเอื้ออาทรกับเพื่อนคนไทยที่มีอยู่ไม่มากเท่าไหร่ในต่างแดน และที่สำคัญเราว่าเกิดจากพวกเราไม่ค่อย เม้าส์กันหลับลังเท่าไหร่ มีบ้างนิดหน่อยๆพอคันๆแต่ไม่ถึงกับขึ้นผื่น แต่ไม่เคยมีเม้าส์กันเป็นเรื่องเป็นราวให้ใครเสียหาย ส่วนมากก็จะคุยเรื่องทั่วๆไป เรื่องแต่งตัว เครื่องสำอางค์ เรื่องลูก จิปาถะบ้าบอคอแตกไปตามเรื่องซึ่งทำให้มิตรภาพยาวนานมากกว่า  อาหารที่ทำเลี้ยงในงาน ก็เป็นอาหารไทยที่เพื่อนๆทำมาร่วมงานกันคนละอย่างสองอย่าง เรารับหน้าที่ตำส้มตำ เพื่อนๆชมว่าอร่อย หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเค้าขี้เกียจตำ ก็เลยชม เพื่อมอบหมายหน้าที่ให้ก็ไม่รู้  ส่วนฝีมือการทำอาหารอย่างอื่นยังไม่เข้าขั้น ก็เลยรับผิดชอบในเรื่องที่ไม่ต้องใช้ฝีมือ คือ เค๊กวันเกิด กับ ป๊อบคอนชิคเก้น ที่ซื้อสำเร็จมาจากวอลล์มาร์ท ขนาดนั้นก็ยังทำผิดพลาดจนได้ ทางเบเกอรี่เขียนชื่อลงในเค๊กผิด อาจจะด้วยสำเนียงที่เราบอกชื่อเค้าไป  ปัญหามาเกิดตอน ถึงเวลาตัดเค๊ก บรรดาเด็กๆก็จ้องจะกินเค๊กในส่วนที่ตัวเองชอบ แล้วก็พากันอ่านตัวหนังสือที่อยู่บนเค๊ก แล้วก็เป็นที่สงสัยตามประสาเด็กๆ ว่า เค๊กใครนี่ๆๆๆๆ เพราะชื่อมันไม่ตรงกับเจ้าของวันเกิด แต่แม่เด็กไวกว่า พอร้องเพลงจบ ก็ลงมีดในส่วนที่เป็นชื่อก่อนเลย หมดปัญหาไป
หลังจากนั้นก็ถึงเวลาจุดพลุกัน เราอยู่กันจนพลุชุดสุดท้าย กลับถึงบ้านเกือบๆห้าทุ่ม เทอรี่นอนหลับมาในรถ หลังจากเทอรี่หลับแล้วไม่กล้าเขียนลงในไดค่ะ เพราะเป็นเรื่องของสามีภรรยาแล้ว.........กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ  บ๊าย...บาย
 
 
เค๊กที่เห็นนี่เป็นเค๊กสำรองเผื่อไม่พอ ไม่ใช่เค๊กวันเกิดที่เขียนชื่อผิด
วันเกิดและวันชาติอเมริกา
เพื่อนๆในงานวันเกิด  เจ้าของวันเกิดเสื้อสีฟ้า
วันเกิดและวันชาติอเมริกา
 
 
ชมพลุหน้าบ้าน
วันเกิดและวันชาติอเมริกา
เทอรี่ถืออะไรในมือ?
(มีไม้เบสบอลอันเดียวแต่เทอรี่ร้องอยากถือมั่ง ก็เลยต้องแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า)
 
วันเกิดและวันชาติอเมริกา
 
 
เคยเห็นรูปดีๆแบบนี้ ตอนถ่ายกับแม่มั๊ยค่ะ????
วันเกิดและวันชาติอเมริกา
 

     Share


วันเกิดและวันชาติอเมริกา

<< ดองมหากาพย์...ข้ามชาติซานฟรานฯ >>

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ของขวัญชิ้นล่าสุด
สามขวบแล้วครับ
เตรียมความพร้อม
ชวนใครดีน๊า.....
ซานฟรานฯ
วันเกิดและวันชาติอเมริกา
ดองมหากาพย์...ข้ามชาติ
กลับมา พร้อมคำขอบคุณ
ไม่ทันดูใจ...หลับให้สบายนะเฮีย
กลับไทยเร็วกว่่ากำหนด
จัดฟันวันแรก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

น้องพริม
น้องมิฮารุ
น้องลิซซี่
น้องนิโคลัส

 

 

อัพสักทีเนอะพี่น้อย อิอิ
รูปที่ถ่ายกับแด๊ดดี๊ อ่ะ ดูลั๊ลลา มากมายเลยคร๊าบบบ หนุ่มน้อยเทอรี่

เที่ยวสนุกแบบนี้ิคิดถึงมิฮารุบ้างป่ะนเีนี่ย (อุ้ย ห้ามพูดดัง เด๋วพี่พริมได้ยิน อิอิ)
tikkachan.diaryclub.com   
Tue 7 Jul 2009 4:45 [8]

ชมพลุน่าสนุกจังเลยค๊า ได้บรรยากาศเนาะ
ฮ่าๆๆ ฮามากรูปถือสากได้ใจคั๊กๆ แม่น้องเทอร์รี่แก้ปัญหาเฉพาะหน้าเป้ฯตาแซ่บแท้
เพราะแม่เดนนิสน้อยกำลังนึกถึงน้ำพริกแบบเผ็ดๆ ชะเอิงเอยยยย..

เทคแคร์ก๊า ^_________________________^
dennis.diaryclub.com   
Mon 6 Jul 2009 23:56 [7]

ดูอบอุ่นดีค่ะพี่น้อย หนูเทอรี่ก็คงสนุกน่าดูนะค่ะ
น้าบ๋อม   
Mon 6 Jul 2009 22:33 [6]

เมื่อวานนี้แอบไปดูรูปเก่าๆมาด้วย (รูปถ่ายกับน้อง LV) พี่น้อยไม่ได้ท้อง
น้าแทนหลอกเราสนิทเลยยย
งานท่าทางน่าสนุกจังเลยค่ะ
i want to eat som tam!!
norichan.diaryclub.com   
Mon 6 Jul 2009 19:30 [5]

แอบชอบรูปสุดท้ายมากมาย
น่ารักจริงๆเลยจ้า
คิดถึงนะจ๊ะ
mylittlekarmpu.diaryclub.com   
Mon 6 Jul 2009 17:17 [4]

ใช่ค่ะ แซมจะสามขวบเดือนนี้วันที่ 19
น้องเทอรี่ก่อนหรือหลังคะ
ถือว่าอายุใกล้เคียงกันมาก ๆ นะคะเนี่ยต่างกันแค่สองวัน
แซมมี่ร่ำร้องจะไปฉลองวันเกิดที่ร้านชัคแอนด์ชีสค่ะ
ปีที่แล้วก็ไป ของเล่นเยอะดี เด็ก ๆ ชอบ
แล้วแม่น้องเทอรี่แพลนว่าจัดงานที่ไหนคะ
มีไอเดียดี ๆ ก็แบ่งปันกันบ้างนะคะ
แล้ว miss bud light ปีที่แล้วจะแวะมาใหม่ค่ะ ฮ่า ๆๆ
   
Mon 6 Jul 2009 7:02 [3]

มีเวลามาอัพเองได้แล้ว คุณแม่ก็เล่าเรื่องได้สนุก แถมพิมพ์ได้ตั้งเยอะ
งานเลี้ยงดูน่าสนุกและเป็นกันเองอบอุ่นอย่างที่เล่านะค่ะ มิตรภาพนี้ถ้าเกิดขึ้นแล้วก็ อบอุ่น ช่วยคลายเหงา หายคิดถึงบ้านเกิดเราได้เนอะ
ที่ญี่ปุ่นก็กำลังพยายามสร้างอยู่ค่ะ หวังว่าจะมีมิตรภาพดีๆ เกิดขึ้นเช่นกัน
phuchipatotokyo.diaryclub.com   
Mon 6 Jul 2009 6:02 [2]

ที่อเมริกาแค่สามปีเองเหรอพี่น้อยถ้าจะเปลี่ยนสัญชาติ ที่นอร์เวย์ตั้ง 7 ปี แต่ไม่ต้องสอบ (แต่ต้องเรียนภาษาของเค้าอย่างน้อย 300 ชั่วโมง)

ดูน่าอบอุ่นดีเนอะงานวันเกิด ที่เล็กอยู่นี่คนไทยน้อย แล้วชอบเม้าส์ลับหลัง (บางคนนะ) เล็กก็เลยไม่ค่อยได้ไปยุ่งกับพวกเค้าเท่าไหร่

หาอย่างอื่นให้เทอรี่ถือไม่ได้แล้วเหรอเนี่ย เทอรี่จะรู้มั๊ยนะว่ามันไม่ใช่ไม้เบสบอล ฮ่าๆ ชอบรูปสุดท้ายอ่ะ พ่อลูกเค้ากำลังสวีทหวานแหววกัน น่ารักจริงๆ

ได้รับเมล์แล้วแต่ช่วงนี้ต้องพาคุณลูกชายออกไปเล่นข้างนอกตลอดเลยไม่ค่อยมีเวลาอยู่หน้าคอมพ์ (หน้าที่อันยิ่งใหญ่ในช่วงซัมเมอร์ของพวกเราชาวแม่บ้าน) เดี๋ยวพรุ่งนี้มีเวลาแล้ว (นิโคลัสไปเนิสเซอรี่) จะเมล์ไปหาน๊า

คิดถึงค่า
nyinorge.diaryclub.com   
Mon 6 Jul 2009 5:14 [1]

 

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง